Σάββατο, Οκτώβριος 16, 2021
logo
Όπου τρυπώνει, ξετρυπώνει...

 

Σάββατο, 02 Οκτωβρίου 2021 12:47

Η περίπτωση του φον Γιοσμά και το “αυγό του φιδιού” στη Θεσσαλονίκη

Γράφτηκε από 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Στη Σταυρούπολη και τον Εύοσμο δεν υπάρχει «αυγό του φιδιού», αλλά «φίδια» που γεννούν… αυγά! Αυτοί που ζουν από κοντά τα γεγονότα, ή έχουν μελετήσει το φαινόμενο του νεοφασισμού, ξέρουν ότι σε πολλές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας υπάρχουν παρακρατικές οργανώσεις με ιστορία που αγγίζει τον αιώνα:

 

 

Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΜΕΝΔΡΙΝΟΥ

Η ιστορία της ΕΕΕ (Εθνική Ένωσις Ελλάς) είναι λίγο πολύ γνωστή. Κοντά της ένα σωρό, άλλες ανάλογες οργανώσεις που, τότε, στοχοποιούσαν το εβραϊκό στοιχείο με την ίδια ευκολία με την οποία σήμερα τα βάζουν με τους οικονομικούς μετανάστες. Από τον εμπρησμό της εβραϊκής συνοικίας Κάμπελ (1930) μέχρι τους φόνους των Αιγυπτίων ψαράδων και τους τσαμπουκάδες στις λαϊκές κατά των μεταναστών μικρεμπόρων είναι… ένα τσιγάρο δρόμος.

Όπως έγινε και στην περίπτωση της «Χρυσής Αυγής», έτσι και στις παρακρατικές οργανώσεις που ανδρώθηκαν προπολεμικά, οι εκάστοτε κυβερνήσεις τους… έκλειναν το μάτι. Η εμφάνιση του ΚΚΕ τους έδωσε μια άτυπη νομιμοποίηση αφού από κυνηγοί των Εβραίων μετατράπηκαν σε κυνηγούς κομμουνιστών. Οι περισσότεροι αποτέλεσαν στελέχη της 4ης Αυγούστου και στη συνέχεια υπηρέτησαν πιστά τις δυνάμεις Κατοχής πριν καν δημιουργηθούν τα Τάγματα Ασφαλείας! Από την πρώτη μέρα.

F1

Η εφημερίδα «ΦΩΣ» της Θεσσαλονίκης αναγγέλλει την είσοδο των Γερμανιών στρατευμάτων στη πόλη (9 Απριλίου 1941)

Ο εμφύλιος αποτέλεσε, για τους περισσότερους, την ευκαιρία να πάρουν συγχωροχάρτι και να επιδείξουν εθνοπατριωτική δράση στη διάρκεια του εμφυλίου.

Μερικά στοιχεία είναι ενδεικτικά. Μέχρι τον Μάιο του 1946 εκδόθηκαν 2.642 βουλεύματα για 3.500 συνεργάτες των ναζί. Το 82% από αυτά ήταν απαλλακτικά, το 11% υπέρ της αποφυλάκισης και μόλις 7% ήταν παραπεμπτικά.

Κι εκεί όμως υπήρξαν δυσκολίες. Ο Εμφύλιος που μεσολάβησε ανέδειξε σε «ήρωες» τους προδότες. Οι μηνυτές και οι μάρτυρες, εάν εμφανιζόντουσαν στο δικαστήριο, αποκτούσαν φάκελλο στην Ασφάλεια. Οι κατηγορούμενοι τους αποκαλούσαν κομμουνιστές κι υπήρχαν πολλοί πρόθυμοι στις κρατικές αρχές να τους πιστέψουν. Λίγοι ήθελαν να μπλέξουν.

Τα μέλη των παρακρατικών οργανώσεων είχαν μια ιδιότυπη ασυλία. Εάν κάτι στράβωνε και πήγαιναν στο δικαστήριο, υπήρχε πάντα ένας… απομηχανής θεός να τους σώσει. Μπορεί τότε να μην υπήρχαν οι υπέρμαχοι της θεωρίας των ίσων αποστάσεων, αλλά αυτά τα «κακά παιδιά» ήταν πάντα χρήσιμα για τις βρώμικες δουλειές. Βλέπετε πολλοί ήθελαν «τα δικά μας παιδιά» καθαρά από… βρώμικες ιστορίες.

F2 1

Προπαγανδιστική φωτογραφία από την υποδοχή των Γερμανών στη Θεσσαλονίκη

Τα στοιχεία που υπάρχουν δίνουν μια εικόνα της ασυλίας που απολάμβαναν. Μέχρι το 1949 είχαν εκτελεστεί 25 συνεργάτες των κατακτητών και 3.500 κομμουνιστές!

Ακόμα και τα σχετικά αρχεία από τις δίκες γρήγορα καταστράφηκαν. Όχι με τον εντυπωσιακό τρόπο που έπιασε φωτιά τον Αύγουστο του ’45, το ισόγειο και ο 4ος όροφος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, εκεί που όλως τυχαία φυλάσσονταν οι εκθέσεις για τους οικονομικούς συνεργάτες τωνβ αρχών Κατοχής, ενώ οι άλλοι δεν έπαθαν τίποτα, αλλά σιγά και σταθερά πρακτικά από τις δίκες των συνεργατών των ναζί, ειδικά σε περιοχές που ανέπτυξαν έντονη δράση… εξαφανίστηκαν από τα αρχεία των Δικαστηρίων. Οι ερευνητές που θέλησαν δεκαετίες μετά τις υποθέσεις βρήκαν ελάχιστα έγγραφα.

f3

Ο Ξενοφών Γιοσμάς αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση δοσίλογου που αποκαταστάθηκε νωρίς με διαβατήριο τον αντικομμουνισμό του

Η περίπτωση του Ξενοφώντα (φον) Γιοσμά είναι χαρακτηριστική, γιαυτό ίσως την αναφέρουν συχνά κάποιοι «ψαγμένοι» χρήστες στο twitter. Είναι το παράδειγμα πως η προβιά του «πατριώτη» και του δοσίλογου μπορεί να είναι «ντούμπλου φαστ» και να αλλάζει κατά το δοκούν!

Ο Γιοσμάς πρόσφυγας από το Κιρκαγάτς του Πόντου δραστηριοποιήθηκε στην Κατερίνη όπου εγκαταστάθηκε η οικογένειά του. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και κυρίως ως «πατριώτης». Στα 23 του χρόνια, το 1929 εξέδιδε την εφημερίδα «Ολύμπια Νέα», ενώ ασχολήθηκε ενεργά με τις προσκοπικές ομάδες . Στη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά τον βρίσκουμε να οργανώνει την Α.143 Φάλαγγα της ΕΟΝ. Ήδη είχε γίνει γνωστός στην ευρύτερη περιοχή κι από το 1930 και στις δικαστικές αρχές, όπου είχε καταδικαστεί για απάτη (Κακουργιοδικείο Βέροιας, 20 Απριλίου 1932). Πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο, αλλά από το 1943 συνεργάστηκε φανερά, πια, με τις αρχές Κατοχής. Ως γνήσιος αντικομμουνιστής στρατεύτηκε στην «Εθνική Αντικομμουνιστική Οργάνωση Κατερίνης, Πιερίων και Ολύμπου». Μέχρι το καλοκαίρι του ’44 εξέδιδε την εφημερίδα «Φωνή των Ελλήνων». Η πίεση του ΕΛΑΣ τον υποχρέωνε να αλλάζει τόπο διαμονής και οργανώσεις.

f4https://www.newscenter.gr/wp-content/uploads/2021/10/f4-300x225.jpg 300w, https://www.newscenter.gr/wp-content/uploads/2021/10/f4-768x576.jpg 768w, https://www.newscenter.gr/wp-content/uploads/2021/10/f4-150x113.jpg 150w, https://www.newscenter.gr/wp-content/uploads/2021/10/f4-696x522.jpg 696w" width="800" height="600">

Ο ταγματάρχης του ελληνικού στρατού Γιώργος Πούλος ήταν ο μόνος συνεργάτης των αρχών κατοχής που φόρεσε γερμανική στολή. Επισήμως καταδίωκε τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ, στην ουσία έκανε πλάτσικο κι έλυνε προσωπικές ή άλλες διαφορές σκοτώνοντας απλούς χωρικούς

Τελευταίο καταφύγιό του το Τάγμα του Πούλου στα Γιαννιτσά, του μόνου δοσίλογου που ντυνόταν με Γερμανική στολή! Υποδυόταν τον αντικομμουνιστή, αλλά η κυρίως δουλειά ήταν να λεηλατεί τα χωριά της πεδιάδας της Βέροιας με τη δικαιολογία ότι βοηθούσαν τον ΕΛΑΣ.

Ακολούθησε, όπως κι ο Πούλος, τους Γερμανούς στην αποχώρησή τους. Ήταν πια ένα με αυτούς.

Καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο το Νοέμβριο του 1945 από το Ειδικό δικαστήριο δοσιλόγων (απόφαση αριθμός 216/3-1-45). Το 1947 επέστρεψε στην Ελλάδα, άσκησε έφεση που απορρίφθηκε, αλλά όχι μόνο δεν εκτελέστηκε, μα κυκλοφορούσε ελεύθερος. Θαύμα; Το 195ο0 με Βασιλικό Διάταγμα η θανατική ποινή μετατράπηκε σε φυλάκιση 20 χρόνων, το 1950 σε νέα δίκη συγχωνεύτηκαν οι ποινές του και το 1951 ήταν πια ελεύθερος.

f5

Ο Γιοσμάς με τη σύζυγό του, τη νύφη του και το ένα από τα τρία παιδιά στη διάρκεια της παραμονής του στη Γερμανία (1944-47)

Αξιοποίησε τον αντικομμουνισμό του, έθαψε τον δοσιλογισμό του, και το 1953 διορίστηκε πρόεδρος της πρόεδρος της Σχολικής εφορείας του 24ου δημοτικού Σχολείου Τούμπας, στη Θεσσαλονίκη, με απόφαση του Νομάρχη. Από τη διαπαιδαγώγηση των νεολαίων της ΕΟΝ πέρασε σε αυτή των παιδιών των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων. Σα να μην άλλαξε μια μέρα!

Προσπάθησε να γίνει και πάλι εκδότης, απέτυχε, στράφηκε στους παλιούς συναγωνιστές του, ίδρυσε μια οργάνωση θυμάτων (!) Εθνικής Αντιστάσεως με βάση συνεργάτες των κατακτητών. Ένας από αυτούς ήταν κι Σπύρος Κοτζαμάνης, γιος θύματος του ΕΛΑΣ στην Κρύα Βρύση, που ήταν το στρατηγείο του Πούλου. Προπολεμικά ήταν μέλος της ΕΟΝ και μεταπολεμικά της ΒΕΝ (Βασιλική Εθνική Νεολαία). Έμβλημα της οργάνωσης ο Σταυρός της Μάλτας που ήταν ίδιος με τον Σιδηρούν Πολεμικό Σταυρό των Γερμανών!

f6

Βρείτε τις διαφορές. Αριστερά ο Σταυρός της Μάλτας και δεξιά ο Σιδηρούς Πολεμικός Σταυρός των Γερμανών. Ακριβώς επειδή δεν έχουν διαφορές, τον χρησιμοποιούν πολλές νεοφασιστικές οργανώσεις. Στους τρίτους λένε ότι είναι… μαλτέζικο σύμβολο και στους… δικούς τους το ένδοξο γερμανικό!

Ο Σύνδεσμος θα μπορούσε να είναι μια σύναξη γραφικών και πρώην επικίνδυνων ανθρώπων που απλά ενισχύονταν οικονομικά για τις αντικομμουνιστικές τους πρωτοβουλίες από το κράτος, εάν δεν αποκτούσε προσβάσεις στις αρχές Ασφαλείας. Σε κάποιες εκδηλώσεις είχε δώσει το παρόν και ο Υποστράτηγος της Χωροφυλακής Κωνσταντίνος Μήτσου.

f7

Η «παρέα» του Γιοσμά βρέθηκε και στον τόπο της δολοφονίας του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη. Ο ίδιος ο Γιοσμάς καταδικάστηκε, αλλά όχι ως ηθικός αυτουργός

Στις 19 Μαΐου 1963, η Χωροφυλακή, ο Μήτσου, δηλαδή, επιστρατεύει τον Γιοσμά και τους άνδρες του για την προστασία του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας Σαρλ ντε Γκολ που επισκέφθηκε τη Θεσσαλονίκη. Τώρα το πως λίγες μέρες αργότερα (23 Μαΐου) η ίδια «παρέα» βρέθηκε στην «υποδοχή» του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη δεν θέλει και πολύ φαντασία. Ίσως αυτό να εξηγεί και την αδιαφορία της Χωροφυλακής, τόσο στη δολοφονική επίθεση κατά του Λαμπράκη, όσο και σε αυτή που οδήγησε στον σοβαρό τραυματισμό του Γιώργου Τσαρούχα, επίσης βουλευτή της ΕΔΑ. Ο Γιοσμάς καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός χρόνου για τα γεγονότα της μέρας εκείνης, αλλά η ετυμηγορία του δικαστηρίου βγήκε το 1966, η ποινή του είχε υπερκαλυφθεί με την προφυλάκιση κι αφέθηκε, για μια ακόμα φορά, ελεύθερος. Πέθανε από εγκεφαλικό στις 14 Ιανουαρίου 1975. Ήταν 69 χρόνων. Είχε τρία παιδιά που απέκτησε με τη σύζυγό του Αφροδίτη, τον Γιώργο, την Ελένη και τον Αλέξανδρο, ζωγράφο σκηνογράφο που το 2007 ήταν υποψήφιος του ΛΑΟΣ στο Νομό Ροδόπης, αλλά δεν εκλέχτηκε και το 2014 υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με τη Χρυσή Αυγή!

Διαβάστηκε 6 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Οκτωβρίου 2021 12:58

Άλλες Ειδήσεις